Over Mij
Mijn reis begon al in de baarmoeder, waar ik onbewust de stress en onveiligheid van mijn omgeving opnam. In een thuissituatie waar weinig liefde en geborgenheid was, leerde ik al vroeg hoe het was om te overleven in plaats van écht te leven. Dit leidde tot een diepgeworteld gevoel van onveiligheid, hechtingsproblemen, trauma, stress en een constante zoektocht naar houvast buiten mijzelf.
Ik probeerde veiligheid te vinden bij anderen, in ggz-instellingen in religie kerken en events en vele behandelingen en therapievormen. Maar hoe meer ik buiten mijzelf zocht, hoe verder ik verwijderd raakte van mijzelf. Dissociatie, fysieke klachten, angstklachten, wantrouwen, en meer afhankelijk zijn van anderen, het vermijden van gevoelens en het blokkeren van emoties werden een manier van bestaan. Ik paste me aan, werd een kameleon, verloor mezelf in wat anderen van mij verwachtten. Ik raakte mijn eigen kracht van binnen steeds meer kwijt, door alle meningen van anderen en mijn eigen angsten voor wat mij is aangeleerd. Verstopte mij liever in huis dan dat ik de buitenwereld in ging en mij zichtbaar maakte.
Langzaam aan leerde ik om mijn innerlijk kind te betrekken in mijn leven, daardoor mochten emoties er zijn en voelde ik mij steeds veiliger in mijn lichaam. En stapte ik meer uit mijn slachtofferschap. Nam ik eigen verantwoordelijkheid terug en vergaf ik anderen en mijzelf. En leerde ik te accepteren hoe het op dat moment was zonder alles meteen te willen fixen.
Vandaag de dag leef ik samen in verbinding met de bron de kracht die in ons allemaal zit. Alleen soms door omstandigheden, trauma of anderen is gaan blokkeren. Ik begeleid anderen om weer dit pad te ontdekken in hun zelf om weer de verbinding te maken met wie zij van binnen zijn. Dat je hier in de wereld niet alleen bent maar er zoveel meer is dan wij met onze menselijke ogen niet zien. Ik begeleid je graag terug naar de Kracht en gave die in jou schuilen. Om jou weer te laten herinneren wie je werkelijk bent de bron van liefde Kracht en energie en licht. Bewustzijn die door jou heen stroomt.
Mijn visie op de bron
Doordat ik religieus ben opgevoed, had ik lange tijd een andere relatie met de bron dan hoe ik die nu ervaar. Inmiddels weet en voel ik dat er niet één weg is om in verbinding te zijn met de bron. Die weg is voor iedereen anders.
Ik heb altijd een diepe connectie gevoeld. Tijdens gebed, stilte en vasten ontving ik vaak veel. Wat ik daarin heb leren herkennen, is dat de bron geen oordeel kent en alleen liefde is. Een veld dat in ons allemaal aanwezig is en onvoorwaardelijk door ons heen stroomt. Wanneer we de tijd nemen om naar binnen te keren, kunnen we ons weer herinneren en verbinden met dit veld van liefde.
Voor mij is het belangrijk om een relatie met de bron op te bouwen, zoals ik dat ook doe met mensen hier op aarde: door aanwezigheid, vertrouwen en afstemming. De bron ‘redt’ je niet, maar herinnert je aan wie je werkelijk bent. En juist in die herinnering ligt je eigen kracht.
Wanneer je opnieuw verbinding maakt met de bron, kom je terug bij jezelf. Bij je essentie. Bij dat wat al in jou aanwezig is.
Vanuit daar ontstaat bronkracht.
Het is iets puurs, iets wat zich eigenlijk moeilijk laat vangen in woorden. Het is vooral een gevoel: zacht en krachtig tegelijk, dragend en allesomvattend. Je kunt er altijd naar terugkeren, omdat het niet buiten je ligt, maar diep van binnen in jou.
